Tim en Katrein Breukers deden voor hun tentoonstelling bij Hotel Maria Kapel onderzoek naar de nalatenschap van muzikant- en goede vriend van hun oma Julian B. Coco (1924-2013). Ze proberen zich op een persoonlijke manier te verhouden tot de geschiedenis en de plek waar ze werken. Het onderzoek en de mensen die ze hierbij ontmoeten worden deel van hun werk. De vraag voor beschouwers is: hoe krijg je inzicht in projecten waarbij het proces zo’n belangrijk deel van het werk uitmaakt. LAK experimenteert met het format Debat Online. Het biedt de mogelijkheid om iedereen die bij het kunstproject betrokken is, online ook een stem te geven in de reflectie op het project.

In 2012 publiceerde criticus en theoreticus Claire Bishop Artificial Hells: Participatory Art and the Politics of Spectatorship. In dit boek bespreekt ze de praktijk van- en de reflectie op Participatory Art. Ze stelt hier o.a. dat het wezen van dit soort projecten lastig te kennen valt omdat eigenlijk alleen de betrokkenen er zicht hebben. Onderzoekers en studenten zijn bij het bestuderen van projecten waarin het proces een belangrijke rol speelt vaak afhankelijk zijn van de verhalen van de kunstenaars en curatoren zelf over het verloop van dat proces. Bishop: “ Very few observers are in a position to take such an overview of long-term participatory projects: students and researchers are usually reliant on accounts provided by the artist, the curator, a handful of assistants, and if they are lucky, maybe some of the participants.”

Is het dan al van waarde om dit proces als criticus ter plaatse te documenteren, zodat het inzichtelijk wordt voor latere beschouwers? In dit documenteren zit al zo veel duiding en interpretatie. Hoe doe je dat op een manier die recht doet aan het werk? Bij Tribute to Julian B. Coco Probeert het Domein een kritische getuige te zijn. We kijken hoe Tim en Katrein Breukers te werk gaan, we noteren wat we zien en doen ons research in Hotel Maria Kapel – zij aan zij met de kunstenaars en Garda en Jay die op dat moment de kostuums maken voor het openingsfestival op 22 april. Is het mogelijk om je onafhankelijkheid te bewaren? En wat is het auteurschap van deelnemers zoals Garda? Dit zijn precies de vragen die Bishop ook behandelt in haar boek.

In dit LAK_project kijken we hoe de theorie ( Artifical Hells) zich verhoudt tot de praktijk van de kunstenaars. En hoe we de tools zoals door het LAK ontwikkelt, kunnen inzetten om het publiek niet alleen onderdeel te laten zijn van het werk – maar ook van de reflectie op het werk. De resultaten van worden gepubliceerd op deze website.

Longform: Ateliergeheimen (Kunstbeeld)

Kunstbeeld_Ateliergeheimen_medium

Voor De Kunst van de Kritiek zijn we met een aantal redacties aan het experimenteren met nieuwe vormen van (online) kunstkritiek. In de samenwerking tussen het LAK, Instituut voor Netwerkcultuur en het PublishingLab worden vijf zogenoemde ‘longforms’ gerealiseerd. Er zullen inhoudelijke kunstkritische producties gemaakt worden om online te publiceren waarin we met verschillende media aan de slag gaan. Met trots presenteren we hier de eerste resultaten van een experiment met Kunstbeeld.

Kunstbeeld wil de relatie tussen print en online verbeteren. Hoe kun je er voor zorgen dat je online content een echte aanvulling is op de papieren uitgave en hoe kan het voldoende uitgenodigd tot de aanschaf van de papieren uitgaven? De samenwerking met de designers van Template leidde tot Ateliergeheim Roy Villevoye.

Het werk van Roy Villevoye staat sinds 1992 in het teken van ontmoetingen, het jaar waarin hij voor het eerst naar Papoea-Nieuw-Guinea reisde. In het aprilnummer van Kunstbeeld vertelt de kunstenaar over zijn vriendschap met Omomá en waarom hij gemiddeld om de twee jaar naar de voormalige Nederlandse kolonie reist. In deze webspecial deelt hij geheimen van zijn thuisbasis: zijn atelier in Amsterdam. Je kunt inzoomen op een gedetailleerde foto van zijn atelier. Als je klikt op pijlen bij enkele objecten, hoor je zijn verhalen.

CONCEPT: Sophia Zürcher en Anna van Leeuwen, Kunstbeeld
INTERVIEW: Sophia Zürcher; foto: Peter de Krom
DESIGN: Template: Marlon Harder, Lasse van den Bosch Christensen
Mede mogelijk gemaakt door: LAK, Institute of Network Cultures, Domein voor Kunstkritiek

Verrijkte afbeeldingen: ThingLink

ThingLink-Banksy
VOORBEELD: ‘Banksy: Bringing Street Art to the Mainstream’, door Cliff Sherman (juni 2013) bevat video, Wikipedia-links, tekstnotities en extra foto’s.

ThingLink zorgt er (sinds 2009) voor dat gebruikers hun afbeeldingen interactief kunnen maken. Interactief betekent hier: verrijken met andere media, maar ook notities maken op het beeld zelf. Via aangeduide ‘punten’ op het beeld waar je overheen beweegt zie je een paar woordjes uitleg van de maker op de afbeelding, of kan je een video laten spelen en een fotogalerij bekijken.  Die korte uitleg op het beeld zelf is onder meer handig voor het analyseren van schilderijen: je kan bijvoorbeeld het perspectief van de middeleeuwse schilderkunst nauwkeurig via beelden vergelijken met dat van de Renaissance.

ThingLink-DifferentArt
VOORBEELD: ‘Different Art’, door Keri Lynn Johnson (oktober 2013) vergelijkt schilderijen door de eeuwen heen.

Het door ThingLink gebruikte platform lijkt een beetje op Pinterest en Flickr.  De dienst wordt – betalend – gebruikt door online publishers (zoals New York Magazine) voor uitdagende en meer interactieve reclame. Bloggers gebruiken ThingLink om hun interactieve afbeeldingen via sociale media te delen. In het onderwijs wordt ThingLink door meer dan 50.000 leerkrachten en studenten benut.

PRODUCTIE: ThingLink Inc. / Oy

Chayefsky Archives: filmscript geannoteerd met DocumentCloud

Chayefsky_Papers_2Opzet voor de beroemde ‘Mad as hell’-speech van hoofdpersoon Howard Beale.

Het met een Academy Award onderscheiden script van de film Network (Sidney Lumet, 1976) is door The New York Times aangevuld met notities en bedenkingen van de schrijver, Paddy Chayefsky. De krant zette elf ongepubliceerde bladzijden van Chayefsky’s persoonlijke annotaties online in een interactief format. Er is geen journalist aan het werk hier, het is ruw archiefmateriaal waar de lezer doorheen kan navigeren. De ingescande bladzijden bevatten aantekeningen, schetsen en krabbels die op een gestructureerde manier samengebracht zijn met behulp van Document Cloud. Deze toepassing vormt je documenten om tot ‘data’ – je kan bijvoorbeeld highlights toevoegen en je werk op verschillende manieren delen. The New York Times biedt de lezer bij dit ‘artikel’ de mogelijkheid om enkel de editors notes of platte tekst te lezen en om het originele document als pdf af te drukken.

PRODUCTIE: Dave Itzkoff en Mekado Murphy | The New York Times, 2011

Interactieve audiotour langs Turner, Monet, Twombly

Cy Twombly, Orpheus (1979), oil based house paint, oil paint, wax crayon on canvas, courtesy Gagosian Gallery

Bij een tentoonstelling met werken van William Turner, Claude Monet en Cy Twombly in Tate Liverpool maakte het interactive team van The Guardian deze interactieve audiotour. Verschillende schilderijen worden gepresenteerd, waarbij je kunt kiezen voor audiocommentaar door kunstredacteur Jonathan Jones over verschillende onderwerpen. De mogelijkheid in te zoomen op de afgebeelde kunstwerken, doet denken aan Google Art.

PRODUCTIE: Jonathan Jones, Ekaterina Ochagavia, Lindsay Poulton e.a. | The Guardian, 2012